W czasie naszych wycieczek na naszej trasie przewinęło się mnóstwo miradorów i miejsc, gdzie można przyparkować i rozejrzeć się wokoło sycąc wzrok pięknym widokiem. O niektórych już zdążyłam wspomnieć, ale pozostało jeszcze kilka, o które można zahaczyć. Oczywiście nic nie przebije widoku ze szczytu Garajonay, przynajmniej dla mnie, jednak każdy z nich pokazuje co innego i czym innym zachwycić sie można 
Tak więc może na pierwszy rzut mirador Los Roques, przy drodze pomiędzy San Sebastian, w okolicach skrętu na Hermigua (czyli niedaleko lasów El Cedro). Możemy stąd zobaczyć w całej okazałości cztery charakterystyczne gomerskie wzniesienia: Agando, Zarcita, Ojila i Carmona, leżące w dole wąwozy, otaczający ocean. I oczywiście wszechobecną Teneryfę .
Kolejne dwa punkty znajdują się w pobliżu Valle Gran Rey. Przy jednym z nich mieści się również restauracja. Właściwie nie powinnam ich rozdzielać, bowiem i mirador i restauracja tworzą jedną, zwartą całość i są dziełem jednego człowieka, a mianowicie pana Cesara Manrique. Pan ten jakoś mnie ciągle prześladuje i gdzie się nie obejrzę czy nie pojadę, tam natykam się na jakiś jego twór Sam mirador faktycznie urozmaicony, a widok na poniższą dolinę VGR prześliczny. Doskonale widać ten kościół na zakręcie i zielone tarasy upraw utworzone na zboczach gór. Widok jest naprawdę fantastyczny.
Ostatni, o jakim chciałam napomknąć to Mirador de Santo w Arure. Zaciekawił nas już na początku, choć nie wiedzieliśmy wtedy, że to mirador. Jak się bowiem okazało z bliska, to co wzięliśmy za kamienny mostek łączący sąsiednie szczyty górskie, jest po prostu łukowym wejściem na punkt widokowy. Możemy stąd popodziwiać sobie leżącą w dolę wioskę Taguluche, otaczające górki, a jak zechce się nam przejść kawałek kamienną ścieżynką, to w najdalszym zakątku znajdziemy przytulony do skalnej ściany malutki kościółek. Oczywiście zamknięty na cztery spusty
Zapewne tych fajnych miejsc było znacznie więcej, ale tyle mi najbardziej w głowie utkwiło
